Feliks Dziedziech
- Pseudonim
- Jacek, Żbik
- Stopień wojskowy
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 20.11.1926, Klonorejść gm. Jeleniewo pow. Suwałki, s. Bronisława i Heleny z d. Koncewicz
- Data i miejsce śmierci
- 1995
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- WiN
- Miejsce pochówku
- Przebieg służby
Rolnik (ojciec miał 3 ha), stolarz, kawaler, 4 klasy szkoły powszechnej. Żołnierz WiN od 1946, początkowo jako wywiadowca, od marca 1947 w patrolu Bolesława Małkińskiego ps. „Bies”, „Czarny”, „Młot”, „Zagłoba” wchodzącym od września 1946 w skład oddziału Aleksandra Kowalewskiego ps. „Bęben”, „Rejtan”. Od listopada 1946 rozpracowywany przez PUBP w Suwałkach na podstawie doniesienia złożonego przez inf. „Słoń”, który poinformował UB, że Dziedziech dał Małkińskiemu ps. „Bies”, „Czarny”, „Młot”, „Zagłoba” pistolet maszynowy. Ujawnił się w Suwałkach 25.04.1947. Pracował w gospodarstwie rodziców oraz pomagał ojcu w pracach ciesielskich. W latach 1949–1950 wzywany do UB, zmuszony do współpracy z PUBP w Suwałkach (ps. operacyjny „Wiewiórka”). Do grupy Jana Sadowskiego i Piotra Burdyna wstąpił według własnych zeznań przymuszony przez „Bladego” 18.07.1950. Faktycznie wstąpił do grupy z własnej woli rozpuszczając przez pewien czas informacje o tym, że się powiesił – rodzina oficjalnie zgłosiła jego zaginięcie. W lipcu 1951 przeszedł do patrolu Piotra Burdyna, następnie w listopadzie 1951 do patrolu Józefa Dudanowicza ps. „Skała”. W ramach akcji „L” prowadzonej w 1950 pod pretekstem wyegzekwowania zaległości na podatek gruntowy oraz SFOR, UB oraz przedstawiciele WRN/GRN dokonali u jego ojca konfiskaty majątku ruchomego, w tym inwentarza żywego, maszyn i sprzętów rolniczych oraz gospodarstwa domowego. Ujęty ranny (w głowę, kolano i łydkę prawej nogi) 09.04.1952 we wsi Łumbie gm. Krasnopol pow. Suwałki po walce z grupą KBW, po wykryciu bunkra w gospodarstwie Jana Kruszyłowicza. Wyrokiem WSR w Białymstoku na sesji wyjazdowej w Suwałkach (Sr 804/52) skazany 10.01.1953 na karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze oraz przepadek całego mienia na rzecz Skarbu Państwa. Zgromadzenie Sędziów NSW postanowieniem z dnia 28.07.1953 karę złagodziło na 15 lat pozbawienia wolności z utratą praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na lat 5. Na mocy amnestii 14.05.1956 kara została złagodzona do 12 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w więzieniach w Białymstoku, Rawiczu i Wronkach. Więzienie opuścił 18.01.1960. Po wyjściu z więzienia zawarł związek małżeński z nieznaną z imienia panną Zdankiewicz.
- Więcej informacji
- Autor wpisu
- Fundacja Kwartalnika „Wyklęci” - Biogram powstał przy wsparciu Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A.


