Mieczysław Tarchalski
- Pseudonim
- Marcin
- Stopień wojskowy
- major
- Data i miejsce urodzenia, imiona rodziców
- 29.12.1903, Gidle, s. Juliana i Michaliny z d. Majewska
- Data i miejsce śmierci
- 17.01.1981, Szczecin
- Przynależność organizacyjna w okresie powojennym
- Miejsce pochówku
- Cmentarz Centralny, Szczecin
- Przebieg służby
W 1919 wstąpił do Korpusu Kadetów w Modlinie i jako ochotnik wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Ranny pod Wilnem, wrócił z wojny odznaczony Krzyżem Walecznych. Studia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego ukończył w 1929 i otrzymał dyplom magistra inżyniera leśnictwa. W 1930 pracował jako adiunkt w Nadleśnictwie Gidle, a w latach 1931-1936 jako wykładowca w szkole dla leśniczych w Cieszynie. W 1937 przeniesiono go do Nadleśnictwa Bydgoszcz. Wybuch wojny zastał go jako nadleśniczego w Nadleśnictwie Rychtal. Po klęsce wrześniowej otrzymał pracę w majątku Dąbrowa Zielona jako leśniczy. W grudniu 1939 rozpoczął czynną walkę z okupantem – najpierw samodzielnie sabotując okupacyjne zarządzenia i organizując podległych mu pracowników leśnych. Zaprzysiężony w ZWZ w maju 1940 objął komendę Placówki i Szkoły Podchorążych w Dąbrowie Zielonej. W lutym 1942 uniknął aresztowania. Do września 1942 musiał się ukrywać ze względów konspiracyjnych w Krakowie (gestapo wyznaczyło wysoką nagrodę za jego ujęcie). 22.09.1942 został komendantem II podobwodu Obwodu Włoszczowskiego AK. W czerwcu 1943 objął w tym obwodzie funkcję kierownika dywersji, a w lipcu tego samego roku, z grupą 24 żołnierzy założył w lasach kurzelowskich pierwszy obóz partyzancki w Obwodzie Włoszczowskim AK. W lipcu 1944 został zastępcą dowódcy batalionu szturmowego Tygrys, a w tym samym roku we wrześniu objął dowództwo I batalionu Las – 74 Pułku Piechoty AK. Do końca 1944 zgrupowania te przeprowadziły 63 akcje, potyczki i starcia, wiążąc siły okupanta i zadając mu duże straty w ludziach i sprzęcie. W styczniu 1945 został zatrzymany i przekazany funkcjonariuszom NKWD w Częstochowie, w marcu wywieziony do Kandałakszy w Rosji. W łagrze przebywał blisko trzy lata, pracując w kamieniołomie. Do kraju powrócił w listopadzie 1947. Podjął pracę w Dyrekcji Lasów Państwowych w Olsztynie. W 1950 został ponownie aresztowany przez UB, przesłuchiwany i więziony w Kielcach i Włoszczowie przez 3 lata. W 1953 został skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności, odbywał ją w Przemyślu, a następnie w Sieradzu. Zwolniony został w 1956 i podjął pracę w Okręgowym Zarządzie Lasów Państwowych w Szczecinie, początkowo jako inspektor, a następnie naczelnik Wydziału Ochrony Lasu. Z jego inicjatywy powstał w 1960 Woliński Park Narodowy. W OZLP w Szczecinie był zatrudniony do przejścia na emeryturę w 1968.
Jest autorem monografii “Kaktus – Włoszczowski obwód AK” oraz wspomnień osobistych “Na ścieżkach małej wojny”.- Więcej informacji
- Autor wpisu
- Fundacja Kwartalnika „Wyklęci”


