Tadeusz Borowy

Pseudonim

Strączek

Stopień wojskowy

Przynależność organizacyjna w okresie powojennym

AK, AKO

Miejsce pochówku

Przebieg służby

Zamieszkały we wsi Janówek gm. Sztabin. Kawaler, rolnik (3,5 ha), 4 klasy szkoły powszechnej. W konspiracji od 1942, łącznik. Po wkroczeniu Sowietów w 1944 z rozkazu Organizacji wstąpił do MO, nie przerywając pracy w konspiracji. Służbę pełnił na posterunkach w Lipsku, Sztabinie i Augustowie. W maju 1945 z rozkazu przełożonych z AKO zdezerterował i ukrywał się w okolicach domu. Zatrzymany przez funkcjonariuszy PUBP w Augustowie zgodził się na podpisanie zobowiązania do współpracy. Natychmiast po zwolnieniu zameldował o powyższym przełożonym, w związku z czym został skierowany do składającego się głównie z dezerterów oddziału Jana Szumskiego ps. „Snop”. Po dwóch tygodniach i odbyciu skróconego kursu podoficerskiego oddelegowany z powrotem do drużyny terenowej Władysława Zagórskiego ps. „Wichura”. Pod koniec czerwca 1945, w związku ze zbliżającą się sowiecką obławą, razem z Zagórskim dołączył do oddziału Wacława Sobolewskiego ps. „Sęk”, „Skała”. Ze względu na zmianę koncepcji dowództwa co do przetrwania obławy, wkrótce zwolniony z oddziału. W obawie przed aresztowaniem (jego dom był pod stałą obserwacją współpracowników bezpieki) dołączył do zgrupowania pod dowództwem Władysława Stefanowskiego ps. „Grom”. Pozostawiony jako ubezpieczenie maszerującej kolumny partyzanckiej został odcięty od zgrupowania przez dokonujące obławy oddziały sowieckie. Powrócił do domu i ukrywał się w zabudowaniach sąsiadów, następnie dołączył do grupy działającej pod dowództwem Stanisława Orłowskiego ps. „Piorun” lub Władysława Walio ps. „Warneńczyk”. W nocy z 07/08.07.1945 brał udział w potyczce z Sowietami w gospodarstwie Jana Grudy na kol. wsi Jaminy gm. Dębowo pow. Augustów. Zatrzymany przez grupę operacyjną KBW–UB 20.05.1946 we wsi Budziska wylegitymował się fałszywymi dokumentami, lecz został rozpoznany przez funkcjonariusza UB Jana Szostaka (który przy poprzednim aresztowaniu werbował go do współpracy) i aresztowany. Wyrokiem WSR w Białymstoku (R 598/46) skazany 21.06.1946 na 15 lat pozbawienia wolności z utratą praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na lat 5. W jego sprawie zdanie odrębne złożył przewodniczący składu sędziowskiego mjr Włodzimierz Ostapowicz, który zażądał wymierzenia mu kary śmierci – wniosku nie uwzględniono. Karę odbywał w więzieniach Wronki, Ełk, Racibórz, Nowogard oraz w ośrodkach pracy Potulice, Warpno, Chebzie, Oława, Knurów. Zwolniony warunkowo 18.02.1954.

Więcej informacji

Z. Kaszlej, B. Rychlewski, Słownik biograficzny konspiracji niepodległościowej na Augustowszczyźnie i Suwalszczyźnie 1944-1956, Kraków 2020

Autor wpisu

Fundacja Kwartalnika „Wyklęci” - Biogram powstał przy wsparciu Małopolskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A.

Zaproponuj zmiany